Writing Challenge!!!

Ο διαγωνισμός συγγραφής παραμυθιού από μικρούς επίδοξους συγγραφείς ολοκληρώθηκε! Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν μπαίνοντας στη διαδικασία δημιουργίας μικρής ή μεγάλης ιστορίας!
Η νικήτρια βρέθηκε και είναι η μικρή Νάντια Κουδουνάρη από την Κύπρο! Είναι 9 χρονών και έγραψε και εικονογράφησε το παραμύθι με τίτλο «Ο Μαγεμένος Κήπος» το οποίο επισημαίνει την αξία της συνεργασίας και της φιλίας και το πώς αυτά, μαζί με την δημιουργικότητα και τη φαντασία βοηθούν να ξεπεραστούν δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας!

Ένα μικρό απόσπασμα της ιστορίας μπορείτε να δείτε παρακάτω!

Η Νάντια κερδίζει το πρώτο βιβλίο των εκδόσεων Μικρογραφίες με τίτλο «Ο Ήλιος και το Φεγγάρι» της μικρής Μαριάννας Γιατρά.

Συγχαρητήρια Νάντια!!

Ο Μαγεμένος Κήπος

Οι μέρες κυλούσαν όμορφα για την παρέα των τεσσάρων φίλων, της Έμιλυς, της Ελένης, του Νικόλα και του Σταύρου. Σχεδόν κάθε απόγευμα μετά το σχολείο πήγαιναν και έπαιζαν στο μικρό καταπράσινο πάρκο στην γειτονιά τους. Όλοι μαζί περνούσαν φανταστικά, γελούσαν, μιλούσαν, έπαιζαν, σκαρφίζονταν υπέροχα παιχνίδια και έτρεχαν πάνω κάτω. 

Μέχρι που μια μέρα ήρθε λένε ένας άγνωστος και αόρατος εχθρός που τον λέγανε κορωνοϊό. Και τότε άλλαξε όλων η ζωή τους, η καθημερινότητά τους. Είχαν όλοι κλειστεί στα σπίτια τους, δεν μπορούσαν να βρεθούν ο ένας κοντά στον άλλο ώσπου να φύγει το κακό. Και έτσι ούτε η μικρή παρέα δεν μπορούσε να συναντηθεί. Ήταν τόσο λυπημένοι. 

Μια μέρα η Έμιλυ σκέφτηκε να τηλεφωνήσει στους υπόλοιπους και να μιλήσουν έστω και από μακριά. Χάρηκαν όλοι τόσο πολύ που άκουσαν ο ένας τον άλλο και σκέφτηκαν να πουν μια ωραία ιστορία και να φανταστούν ότι βρίσκονται όλοι μαζί και περνούν ωραίες περιπέτειες…….

———————————————————————————————————————————————————–

Η πύλη ήταν μια μεγάλη, καμαρωτή πόρτα στολισμένη με όμορφα λουλούδια και μικρές πεταλούδες που φτερούγιζαν γύρω γύρω. Την άνοιξαν και μπήκαν μέσα. Αμέσως είδαν έναν τεράστιο λαβύρινθο φτιαγμένο από πανύψηλα δέντρα. Κοιτάχτηκαν μεταξύ τους, προχώρησαν και μπήκαν μέσα. Πριν όμως προλάβουν να  ξεκινήσουν, η ομάδα “Συνεργασία” βρήκε δύο χάρτες πίσω από έναν θάμνο που έδειχναν τον λαβύρινθο και είπαν να τους  πάρουν για να είναι πιο εύκολο να τον περάσουν. 

  • ———————————————————————————————————————————————————–
  • -Εγώ νομίζω ότι στην αρχή μας έγραψε τις οδηγίες. Δηλαδή που πρέπει να πάμε τώρα. 
  • -Ναι, δίκαιο έχεις. Εκεί που μας λέει στην άλλη πλευρά του τοίχου γύρω από το ψηλό δέντρο και απέναντι από το ποτάμι, είπε ο Νικόλας. 

Εκείνη την ώρα ήρθε και η άλλη ομάδα που είχε ακούσει τι έλεγε το σημείωμα και την συζήτησή τους και μπήκαν και αυτοί μέσα στη συζήτηση.

  • -Ναι, αλλά εγώ δεν βλέπω κανέναν τοίχο εδώ όπως λέει στην αρχή, είπε ο Σταύρος.  
  • -Ίσως πρέπει να ψάξουμε πιο καλά, είπε η Έμιλυ. 
  • -Να! Πίσω από τα τρία δέντρα που βλέπετε απέναντι, υπάρχει ένας τοίχος πρέπει να είναι αυτός που ψάχνουμε, είπε η Ελένη.  
  • -Μα ο τοίχος είναι πάρα πολύ ψηλός και δεν υπάρχει τρόπος  να περάσουμε από δίπλα ή να ανεβούμε πάνω επειδή δεν έχει μικρές πέτρες για να πατήσουμε ούτε σχοινιά για να σκαρφαλώσουμε, είπε ο Νικόλας.  
  • -Τότε ας βρούμε κάτι μόνοι μας για να  καταφέρουμε να περάσουμε, είπε η Έμιλυ.

————————————————————————————————————————————————————–

Πέρασαν όλα τα παιδιά το ποτάμι αλλά μετά δεν βρήκαν το μαγεμένο λουλούδι. Προχώρησαν λίγο μήπως είναι πιο μακριά και είδαν μια λάμψη. Αμέσως έτρεξαν να δουν τι είναι και μόλις έφτασαν εκεί είδαν το μαγεμένο λουλούδι. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε αυτή που έγραψε το σημείωμα και τους είπε:

– Γεια σας, είμαι η Ελπίδα. Μπράβο σας καταφέρατε να περάσετε όλες τις δοκιμασίες είσαστε άξιοι. Ενώσατε τη συνεργασία και τη φιλία και δείξατε ότι μαζί μπορείτε να καταφέρετε τα πάντα. Τίποτα δεν είναι αδύνατον όταν συνεργαζόμαστε και δεν μαλώνουμε και αφήνουμε τους άλλους να πουν κι αυτοί την γνώμη τους.  Και κάπου εδώ τέλειωσε η αφήγηση των παιδιών και αποχαιρέτησαν ο ένας τον άλλο κρατώντας την ελπίδα, τη συνεργασία και τη φιλία βαθιά στην καρδιά τους, ξέροντας ότι θα βρεθούν ξανά πολύ σύντομα όπως παλιά !!!! ♡